wieczerza jzzplWIECZERZA WIGILIJNA

W wieczór wigilijny wydają się kurczyć całe wieki, a rodziny chrześci­jańskie przenoszą się w całej Polsce w atmosferę pierwszych wieków chrześ­cijaństwa. Wówczas to wierni gromadzili się na Eucharystię wieczorami w do­mach prywatnych, a zgromadzenia te w dni świąteczne przybierały niezwykle uroczysty charakter. Celebrowanie świąt i niedziel rozpoczynano w Wigilię i sobotę wieczorem. Eucharystię nazywano „łamaniem chleba" i przyjmowali ją wszyscy uczestniczący, tworząc doskonałą wspólnotę z Chrystusem i z braćmi. Nieobecnym ze względu na chorobę i więźniom zanoszono „chleb Pański" do domów. Po Mszy św. odbywała się uczta zwana agapą, w której biorący udział wierni, zacieśniali więzy jeszcze większej wspólnoty. Polska wieczerza wigilijna w rodzinach jest kontynuacją starochrześcijańskich agap przeżywanych we wspólnotach parafialnych. Wydaje się niezwykle ważne utrzymanie bogatych obrzędów i zwyczajów związanych z przeżywaniem tego jedynego w ciągu całego roku wieczoru. J. S. Bystroń w dziele „Dzieje obyczajów w dawnej Polsce" przytacza fragmenty z pamiętnika J. U. Niemce­wicza, w którym opisuje on wieczerzę wigilijną w dawnej Polsce:

„Wigilia Bożego Narodzenia była wielką uroczystością (...) Od świtu wychodzili domowi słudzy na ryby. (...) Dnia tego jednakowy może po całej Polsce był obiad. Trzy zupy, migdałowa z rodzynkami, barszcz z uszkami, grzybami i śledziem, kutia dla służących, krążki z chrzanem, karp do polewy, szczupak z szafranem, placuszki z makiem i miodem, okonie z posiekanymi jajami i oliwą itd. Obrus koniecznie zasłany być musiał na sianie, w czterech kątach izby jadalnej stały cztery snopy jakiegoś nie młóconego zboża. Nie­cierpliwie czekano pierwszej gwiazdy, gdy ta zajaśniała, zbierali się goście i dzieci, rodzice wychodzili z opłatkiem na talerzu, a każdy z obecnych, bio­rąc opłatek, obchodził wszystkich zebranych, nawet służących i łamiąc go, powtarzał: «bodajbyśmy na przyszły rok łamali go ze sobą»".

wychowanie

Kielecka Wspólnota SNR 

zaprasza na spotkania 

 

2 grudnia 2016 - Temat:  Czułość W rodzinie

9 grudnia 2016 - Temat: Wiara w rodzinie

 

prowadzą O. Dominikanie z Kielc

miejsce: ul. Słowackiego 5 / Kaplica sióstr początek godz. 19.00

w planie: Konferencja oraz wspólna modlitwa 

Zapraszamy serdecznie

 

 

 

 

GdyniaW okresie Adwentu bardzo ważnym, wymownym i często stosowanym znakiem w domowej liturgii jest świeca. Świece i lampiony posiadają bogatą symbolikę.

W ciemności człowiek czuje się źle i niepewnie, nawet znając drogę, może zbłądzić. Światłość jest darem Bożym: „Wtedy to rzekł Bóg: Niech się stanie światłość. I stała się światłość. Bóg widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności. I nazwał Bóg światłość dniem, a ciemność nazwał nocą" (Rdz 1, 3-5).

Chrześcijanie od początku używali światła podczas zgromadzeń liturgicznych, które często były celebrowane wieczorem lub nocą. Światło rozpraszające ciemności stosowane więc było głównie z pobudek praktycznych.

Podkategorie

Modlitwa do
 Najświętszej Rodziny
 
Najświętsza Rodzino, 
błogosław i strzeż wszystkie rodziny świata. 
Zachowaj je złączone nierozerwalnym węzłem miłości, 
wierne otrzymanym łaskom i obowiązkom swego powołania. 
Spraw, aby żyły według prawa i przykazań Bożych, 
by ich życie było odbiciem Twego życia na ziemi 
i pozwoliło im kiedyś cieszyć się 
Twoim szczęściem w niebie. 
Amen.